Terwijl de regen hier met bakken tegelijk uit de hemel valt, duiken wij (met ongekend plezier) de anwb gidsjes in. "Als het maar droog is", lijkt het motto te zijn.
Hierdoor weten we nog steeds niet waar we heen gaan.
Vermoedelijk eindigen we onze trip toch wel weer met een kort weekje Palo (bij het Ledro-meer, boven het Garda-meer), dit omdat we daar internet hebben. Niet onbelangrijk...

Wat we verder willen? Piemonte, Toscane, Marken. Nu hebben we maar 10 dagen, dus dit wordt al lastig.

---

Permalink 0 opmerkingen

Op dit moment zitten we weer eens in Italië. Het leven van een wijnimporteur is toch maar zwaar. In een heerlijk voor-zomers zonnetje mogen we weer op zoek gaan naar leuke wijnen (dit keer in Oltrepo Pavese) en pakken we en passant ook nog even Vinitaly mee.
D.w.z. Marcel dan...
Ik pas op de honden in ons huisje van alpicasa in Val di Concei.

Marcel heeft het zwaarder: hij verslijt weer een paar schoenzolen op Vinitaly en loopt RSI op van het handjes schudden.
Op youtube komen de eerste filmpjes al binnen, enjoy:

---

Permalink 0 opmerkingen

Vandaag kreeg ik weer zo'n mailtje met de resultaten van een wetenschappelijk onderzoek. De titel luidde: "matige alcoholconsumptie verlaagt het risico op voortijdig overlijden".

De laatste jaren wordt er veel onderzoek verricht naar de effecten van alcohol op de gezondheid. De politiek wil doen geloven dat alcohol slecht is voor mensen, getuige de absurde belastingen die erop geheven worden. Wist u dat een fles mousserende wijn een accijns bevat van € 1,80. Dit is overigens voor het tweede achtereenvolgende jaar verhoogd met ongeveer 20%. Want natuurlijk is mousserende mijn veel schadelijker dan andere wijnsoorten (of zou het ermee te maken hebben dat hier meer geld binnen te halen valt?)

Eerlijk is eerlijk: de meeste onderzoeken waar een positief effect van wijn op de gezondheid aangetoond wordt, geven aan dat dit vooral voor mannen geldt. In ieder geval toch wat betreft de hoeveelheid wijnconsumptie per dag want die ligt voor mannen met behoud van positieve effecten een stuk hoger dan bij vrouwen.

Ik ben momenteel druk op zoek naar een politieke partij die, met het oog op de gemeenteraads- en later landelijke verkiezingen, bereid is om wijnconsumptie onder te brengen in het standaardpakket van de zorgverzekering. Een beetje lobby kan hierbij geen kwaad; de partij die hiervoor kiest zal de winst van Wilders doen verbleken, gezien de aan wijn verslingerde populatie in Nederland (naar schatting zo'n 70% van de volwassenen drinkt met enige regelmaat wijn. Nu ik erover denk: misschien richt ik zelf wel een partij op. Nou, werk aan de winkel. Sante!

---

Permalink 0 opmerkingen

De proeverij van 29 november heeft een aantal bestellingen van mousserende wijnen opgeleverd, waaronder enkele exotische maten (Magnum = 1 1/2 liter en Jeroboam = 3 liter), dus Marcel voor de laatste keer dit jaar in het autootje naar Bella Italia.

(bestellen van de Villa Sandi en Franciacorta magnums en jeroboams kan overigens via de Vini del Mondo webshop).

Nu we langzaam wat meer volwassen beginnen te worden (als organisatie) hopen we volgend jaar minder vaak te hoeven rijden en vaker met transport te kunnen laten komen. Echter, zoals gezegd stap ik om een uurtje of twee achter het stuur in de wetenschap dat ik de rest van de dag in het altijd mooie Duitsland door mag brengen. De ook al zo enerverende ochtend had ik doorgebracht met het betalen van rekeningen (kom op Marcel: positief labelen, er zijn ook mensen die ze niet kunnen betalen) en het voorkomen van het intrekken van de importvergunning. Dat zit zo: enige tijd geleden werd ik gebeld door een mevrouw van de Douane dat mijn vergunning afgegeven was op de eenmanszaak Vini del Mondo. Aangezien we deze in 2008 omgezet hebben in een VOF, was de vergunning niet meer geldig en moest ik deze om laten zetten op de VOF. Anders kon men de vergunning, zo verzekerde de dame me, met het ingaan van 2010 niet verlengen. Nou weet ik niet hoe het de gemiddelde lezer afgaat, maar als ik in oktober 2010 hoor dan gaan er geen bellen rinkelen. Ik heb de taak dan ook al herhaaldelijk, onder aanwezigheid van echt belangrijke dingen, vooruit geschoven. Tot woensdagochtend! Toen werd ik gebeld door de Douane dat ze vandaag, op de dag dat ik naar Italië ga om wijn te kopen, mijn importvergunning in gaan trekken. Ik weet niet hoeveel werk het is om een vergunning in te trekken maar volgens mij hoef je daar niet nu al mee te beginnen om 'm 1 januari 2010 ingetrokken te hebben!
Afijn, om geen gezeur te krijgen heb ik het meteen maar geregeld.

Om een lange saaie reis kort te maken: om een uur of elf arriveer ik aan de Oostenrijkse grens in het dorpje Erl. Daar staat een hotelletje, beim Dresch genaamd, waar ik de laatste tijd vaker overnacht heb. Mooie grote kamer, prima badkamer, balkonnetje en een uitstekend restaurant. En niet te vergeten erg klantgericht, want dat vind ik het wanneer je om elf uur 's avonds nog een pizza gaat bakken voor een Nederlander die te laat van huis weggaat.

In het laagseizoen kost het geen drol; €45 voor een grote kamer met een tweepersoons bed. Laatst zijn we er met z'n tweeën geweest met de honden. Toen kostte dezelfde kamer €90. Ook een goede tip dus voor stellen die in onmin met elkaar leven, wel even vooraf informeren of er voldoende kamers vrij zijn.

Toen ik 's ochtends wakker werd was alles wit van de sneeuw. Na een keer heen en weer rennen over het balkon (je gaat gekke dingen doen als je regelmatig alleen op pad bent)en een frisse douche schuif ik aan bij het ontbijt. Vervolgens op pad naar Crocetta del Montello, naar Villa Sandi. Na nog geen 500 meter over de gladde, besneeuwde weg gereden te hebben, rijd ik langs een auto die op het dakje ligt. Het portier staat nog open en de vrouw (!!!) die ooit bestuurder was staat er bibberend naast. Wat wil je, er was dan ook geen weeralarm afgegeven!

Op weg naar de Brenner is de weg weer wat schoner, maar omhoog naar de pas slaat de sneeuw weer toe. Ook voorbij Trento, richting Dolomieten, sneeuwt het behoorlijk. Ondanks de verwoede pogingen van de hulpdiensten om de weg schoon te maken wordt de sneeuw langzaam aangereden, zodat er een ijslaag ontstaat. Dan zijn de tunneltjes wel weer lekker, kan ik even gassen.De laatste 20 kilometer naar Villa Sandi gaat de sneeuw langzaam over in regen en is het leed geleden. Snel laden en weer door naar Franciacorta. Ik slaap in Relais Franciacorta in het plaatsje Colombaro di Corte Franca. Het hotel is prachtig, luxe, groot. Het eten moet ik zo meteen nog beoordelen. Als appetizer heb ik al m'n wijn uit de auto naar de lobby gesjouwd; er is nml. geen overdekte garage en ik ben bang dat de temperatuur onder nul gaat komen, met als gevolg dat de wijn in de bus kapot kan gaan.
Nou, de plicht roept, ik ga de inwendige mens verzorgen met een viergangendiner en heerlijke Franciacorta. Chin!

---

Permalink 0 opmerkingen

Op vrijdagochtend 13 November ben ik uit Nederland weggereden voor een korte trip, een lang weekend zullen we maar zeggen, naar Italië. Doel is het bezoeken van enkele bedrijven en wijn meenemen. Omdat het kleine hoeveelheden zijn verwacht ik alles in de bus mee te kunnen nemen.
Over Duitsland rijd ik naar Basel. Het is niet te geloven maar wanneer ik de grens met Duitsland passeer houdt het op met regenen; echt op de meter!
Wanneer ik bij een tankstation stop om te plassen, word ik aangesproken door een Nederlandse studente. Of zij met haar vriend mee mogen rijden, tot waar ik maar wil. Ze hebben een liftwedstrijd, zijn vanochtend uit Amsterdam vertrokken en moeten naar München. Ze kunnen meerijden tot vlak voor Karlsruhe; daar moet ik richting Basel en zij richting Stuttgart. Regelmatig SMS-en ze met andere liftkoppels om te horen of ze goed in de race liggen. Groot is de verbazing dan ook als ze horen dat er een koppel is dat een lift van een laagvlieger heeft gekregen en verwacht rond 5 uur in München aan te komen. In 10 uur van Amsterdam naar München, daar zou ik met eigen auto nog blij mee zijn! Ergens in de buurt van Frankfurt word ik bijna van de weg gereden. Okee, ik ga niet helemaal vrijuit: wanneer de rechter baan vrij is en iedereen rijdt op de twee linker banen, is het aantrekkelijk om lekker rechts te blijven rijden en dan moet je wel eens inhalen. De grote bus die plotseling naar de rechter baan wil vond dit niet goed...
Even hieraan voorafgaand ook een "beetje remmen" om iemand van de linker baan over te laten steken zodat deze de afrit nog kan halen...

Volledig tegen verwachting mag ik bij de Zwitserse grens zomaar doorrijden; meestal volgen er wel enkele vragen en een vluchtig onderzoek van de bus. Nu begint het langzaam donker te worden en gaat het gas erop. Ik lig nog mooi op schema: rond half 11 aankomen in Alba, Piemonte, waar ik een hotel geboekt heb. Bij de afslag naar Luzern word ik gesneden door een Duitse Jeep, die nog snel voor me de afslag wil nemen. Nadat de rook van mijn banden opgetrokken is, besluit de Duitser dat hij deze afslag toch niet wil hebben en gaat terug naar links.

Zwitserland bestaat voor mij altijd uit twee delen: het deel voor de Gotthard en erna. na de Gotthard is voor mij eigenlijk al Italië. De namen zijn Italiaans, men praat er Italiaans, de radiozenders zijn Italiaans. Het enige wat nog aan Zwitserland doet denken zijn die rottige Zwitserse Franken. In dit deel stel ik mijn koffiebehoefte (en hiermee ook andere behoeften zoals een toiletbezoek) altijd uit tot het eerste tankstation na de Italiaanse grens, vlak na Como. Omdat ik echter veel water gedronken heb lukt dat ditmaal niet, dus ik besluit in Zwitserland een afrit met een P te nemen. Geen tankstation, alleen een P van Pikdonker. Ik parkeer en loop naar het toiletblok. Er staat nog een auto en vanwege het afgelegen karakter voel ik me wat ongemakkelijk. Terwijl ik sta te plassen hoor ik stappen en gerinkel van een ketting of sleutels. Ik zet me schrap om m'n huid duur te verkopen, dan komt er iemand naast me staan die z'n broek open maakt en me aandachtig opneemt. Doen ze in Zwitserland ook aan homo-ontmoetingsplaatsen, wie had dat gedacht? Ik begeef me iets sneller dan de heen weg naar de auto en rijd weg, de man teleurgesteld achterlatend.
Het laatste stuk gaat snel. Het meer van Lugano ligt er prachtig bij, de aanliggende plaatsen schitteren met al hun lichtjes in de bergen en in het water. Het stuk van Milaan tot Allesandria is naar mijn mening altijd saai, daarna richting Cuneo wordt het iets beter, hoewel je 's nachts natuurlijk niets ziet van de leuke wijnheuvels van de Langhe. Nog even stuntelen bij hotel I Castelli (ik rijd de oprit van het hotel vanaf de verkeerde kant op en omdat er vanaf de andere kant een taxi komt zit er niets anders op dan achterwaards weer terug te gaan..) en dan kan ik na een lange dag mijn bedje gaan zoeken. Het wijntje dat ik mezelf beloofd heb laat ik voor wat het is; €24 voor een half flesje Barolo ga ik niet betalen!

---

Permalink 0 opmerkingen

Gisteren hebben we een bezoek gebracht aan het prachtige wijngebied Conegliano Valdobbiadene, de bakermat van de kwaliteitsprosecco's. In dit nieuwe DOCG gebied hebben we eerder dit jaar het bedrijf Spumanti Bortolin Angelo leren kennen.

We hebben de volgende wijnen geproefd:

• Prosecco Frizzante Prade/Spago (zelfde wijn, andere afsluiting)
• Prosecco Spumante Dry Cartizze
• Prosecco Spumante Dry Desiderio

Binnenkort kunt u deze wijnen in ons assortiment vinden. De "Bortolin Angelo Prosecco Frizzante Spago" en de "Bortolin Angelo Prosecco Spumante Cartizze" kunt u al komen proeven op onze Herfst/Kerst proeverij.

---

Permalink 0 opmerkingen

Op dit moment zitten we in het noorden van Italië de vondsten van de afgelopen week te beoordelen. Onze zoektocht naar bijzondere metodo classico's begon in Puglia, werd vervolgd in de Marche en eindigt nu in Franciacorta.
Tijdens onze volgende proeverij kunt u in elk geval de Franciacorta's proberen. De wijnen uit Puglia en de Marche volgen later.
De gebiedsinformatie (Puglia, Marche en Lombardia zal binnenkort ook worden uitgebreid.

---

Permalink 0 opmerkingen

Vino in Villa is een evenement dat volledig is gewijd aan de Prosecco wijnen. Dit evenement, georganiseerd door de Prosecco Consortium vindt elk jaar plaats, tijdens het derde weekend van mei.

Vino in de Villa is een internationale festival voor Prosecco di Conegliano-Valdobbiadene? en is toegankelijk voor Italiaanse en buitenlandse journalisten, toeristen uit de hele wereld, fijnproevers en wijnprofessionals. Onder één dak worden meer dan 300 wijnen gepresenteerd.

De locatie is bijzonder: Vino in de Villa vindt plaats in het Kasteel van San Salvatore, dit 12e-eeuwse kasteel is nog geheel bewoond door de adellijke Collalto familie en is normaal gesloten voor het publiek. Voor deze gelegenheid worden de deuren geopend voor de meer dan 100 producenten van DOC Prosecco en de hoge kwaliteit rode wijnen uit de Treviso gebied. Het evenement wordt gehouden in het gedeelte van het kasteel dat bekend staat als Palazzo Odoardo. Dit werd gebombardeerd tijdens de Eerste Wereldoorlog, maar is nu perfect gerestaureerd.
Extra bijzonder dit jaar is het 40 jarig jubileum van DOC Prosecco en het feit dat de DOC dit jaar wordt opgewaardeerd naar DOCG.
Marcel is er bij. Een korte trip heeft hem via Friuli naar Veneto gebracht. In Friuli heeft Marcel eerst een bezoek gebracht aan Polencic Isidoro, daarna heeft hij Villa Sandi en Antica Quercia bezocht.

Vanmiddag en vanavond bezoekt Marcel het Prosecco evenement.

---

Permalink 0 opmerkingen

Vandaag een 'klein' wijnreisje: de Gambero Rosso Roadshow in Amsterdam.
Gambero Rosso is, zoals de meesten wel weten, een van de autoriteiten op het gebied van beoordelen van Italiaanse wijnen. Ieder jaar sturen duizenden producenten hun wijnen in ter beoordeling. Gedurende een aantal regionale voorrondes en een finale in Rome wordt bepaald welke wijnen de prestigieuze tre bicchieri mogen vermelden. Deze waarderingen worden gepubliceerd in de jaarlijkse wijngids de “Gambero Rosso Vini d’Italia”.
De Gambero Rosso werkt met een classificeringssysteem van glaasjes (bicchieri):

• 1 zwart glaasje: bovengemiddeld/goed in haar categorie (70-79 punten/100)
• 2 zwarte glaasjes: goed/excellent in haar categorie (80-89 punten/100)
• 2 rode glaasjes: goed/excellent - geselecteerd voor de finale.
• 3 rode glaasjes: excellent in haar categorie (90-99 punten/100).

Op deze wiki vindt u de bicchieri ook, indien ‘gekeurd’ door Gambero Rosso, vermelden we de waardering bij de proefnotities van de betreffende wijn.
Een deel van de producenten van de best gewaardeerde wijnen, de “tre bicchieri”, houden een wereldwijde roadshow (8 steden), waarbij hun wijnen te proeven zijn. Vandaag was het de beurt aan Amsterdam, in het Hilton. Natuurlijk waren wij er ook bij.

In de ruimte waren 57 producenten met ruim 180 wijnen aanwezig. Tot half 6 was de tijd voor professionals, daarna konden consumenten de wijnen proeven (entreekosten €20 tot €40).
Nou moet ik zeggen: ik heb wijndrinkers in vergelijking met een gemiddelde bierdrinker hoog zitten. Wanneer ik langs een voetbalkantine rijd, voor mij bij uitstek een bolwerk van bierdrinkers, vallen mij rauwe klanken ten deel die, zoals ook in reclamespots te zien is, passen bij een Germaans volk met grote schedel en onovereenkomstig grote herseninhoud. Zet dit af tegen de serene rust die heerst in een gemiddelde wijnbar en het is duidelijk dat de gemiddelde wijndrinker de sociale vaardigheden en intellect van een bierdrinker ruim overstemt. Ik vermoed dat de evolutie hierin ook nog wel een steentje bijgedragen heeft. In de Romeinse tijd ging het er tenslotte bij de wijndrinker iets anders aan toe dan heden ten dage. Alhoewel??

De vele geciviliseerde wijnprofessionals buiten beschouwing latend lopen er op evenementen zoals vandaag mensen rond die zo uit hun rollenspel bij Archeon gestapt zijn. Iets waaraan ik mezelf erg kan ergeren is dat men bij het proeven van de wijn voor het tafeltje blijft staan, met als gevolg dat anderen op het tweede plan de wijn niet kunnen proeven. Dit wordt ongegeneerd minutenlang volgehouden.
Van een ander niveau is het uitspugen van de wijn. Volgens goed gebruik wordt wijn geproefd en niet gedronken, daar anders na een tiental wijnen het kaarsje langzaam uitgaat. Dat is jammer van een middag waar zoveel lekkers te proeven valt. Dit spugen gebeurt in hiervoor neergezette vaasjes op de tafels bij de wijn, gevaarlijk dicht bij heerlijk knapperige Italiaanse broodjes. Door een samenloop van omstandigheden gaat dit spugen niet altijd goed. Soms kan men net niet helemaal bij het bakje (zie vorige ergerpunt) en moet men van een afstandje spugen. Vele mensen maken een vol bakje, waardoor er bij niet tijdig legen steeds meer spetters over de rand vliegen. Tenslotte zijn er ook die het mikken helemaal niet beheersen. Dit komt naarmate de middag vordert steeds meer voor.
Vorig jaar zag ik iemand met zijn stropdas in de spuugbak hangen. Vandaag moesten de heerlijk knapperige broodjes het verduren. Niet veel mensen leken zich hieraan te storen: de servetten die onder het brood liggen zitten onder de rode spetters, maar het brood zelf zal toch wel schoon zijn? Gretig wordt ervan gegeten. Iedereen hanteert hierbij blijkbaar een andere norm. Een stukje brood dat door de een als te doordrenkt wordt beoordeeld, wordt door een ander smakelijk opgegeten.
Wij hebben er achteraf maar eens een lekker biertje op gedronken!

---

Permalink 0 opmerkingen

Vinitaly 2009 was vermoeiend, maar zeer inspirerend.
We namen een ruime omweg richting Verona en startten in Piemonte, waar we Cascina Gagliassi in Monforte d'Alba bezochten. Een week later troffen we Marina en Bruno Delatorre van Cascina Gagliassi nogmaals aan bij VinItaly?. Natuurlijk woonden we de presentatie van de nieuwe kunstzinnige verpakking van hun Numero Zero Rosso bij in het Piemonte quadrant.
We hebben bij de meeste van onze producten de nieuwe vintages mogen proeven en waren zeer content met de kwaliteit.
Ook hebben we nieuwe contacten gelegd in Sardegna, Veneto en Toscane. De nieuwe producten kunt u proeven op onze voorjaarsproeverij van 26 april.

Video impressie:

---

Permalink 0 opmerkingen

Vandaag waren we bij een distilleria in de buurt van Rovereto - Veneto. Na een uitvoerige rondleiding door de prachtige distilleria mochten we grappa’s en liquori’s proeven.
Het was toevallig ook bejaardendag. Helaas heeft niet iedereen het geduld om voor de ouders te zorgen, dus de bejaardentehuizen raken voller en voller. En die mensen moeten toch iets te doen hebben? Dus worden er uitstapjes georganiseerd, o.a. naar distilleria in de buurt.
We daalden langzaam af door het assortiment aan grappa’s en liquori toen onze gastvrouw werd weggeroepen. We waren net bezig met een heerlijke houtgerijpte grappa van Chardonnay schillen toen een oud zeer Italiaans besje naar ons toe kwam schuifelen. Vrij vertaald vroeg ze, “wat is dat?”, “zijn jullie aan ‘t proeven?”, “wat is lekker?”. Nou, die Chardonnay Grappa is wel aardig, meldden wij. “Ik ook proeven!”, sommeerde ze. Dus we gaven haar het glaasje waar nog een restje in zat. Verwachtingsvol keek ze ons aan, het bodempje grappa negerende. Enigszins beschaamd goot Marcel nog een beschaafd beetje Grappa in het glas. “Meer, meer!”, beveelde het besje. In zijn beste Italiaans probeerde Marcel duidelijk te maken dat dit echt niet kon, hij werkte hier immers niet en de Grappa was van de compagnia.
De flinke bodem Chardonnay Grappa ging in één teug het keeltje van het besje in. Die er vervolgens bijna in bleef. Proestend en kuchend strompelde ze terug naar haar bankje waar ze de rest van de middag beduusd bleef zitten. Grappa blijft toch wel een lastig drankje. Ook dit besje had er duidelijk moeite mee.

---

Permalink 0 opmerkingen

Het valt niet mee om wijnimporteur te zijn. Net zoals in de modewereld, waar men zich midden in de winter al bezig houdt met de zomer- en bikinicollecties, houden wij ons midden in de winter bezig met het selecteren van onze nieuwe voorjaars- en zomerwijnen.
In een dik besneeuwd landschap, voor de houtkachel van ons huisje in valle di Concei, proeven we daarom fris fruitige prosecco’s, rosé’s en zomerse witte wijnen. Dit vraagt veel van onze verbeelding! Te meer omdat er veel gelopen moet worden met onze honden en we tussen het proeven door de diepe sneeuw moeten trotseren. De tegenstelling is dan groot. We komen hier vaker, maar dit keer zijn we niet alleen. Aan de overkant van ons huisje wordt een grote nationale langlaufwedstrijd gehouden. Terwijl de langlaufers tussen de wedstrijden bijkomen met warme drankjes, bekijken wij hun gezwoeg door ons keukenraampje onder het genot van zo’n heerlijk fruitig wijntje. Glühwein zou toch meer tot zijn recht komen…

Het Concei dal is een doodlopend lang gerekt dal dat net voorbij het Ledro meer ligt. Het Ledro meer kun je bereiken door vanaf Riva del Garda door de tunnels richting Storo te rijden. Meer info over het huisje.
Vanaf dit verblijf zullen we deze week de nodige bezoekjes aan wijnbedrijven afleggen. Naast een bezoek aan één van onze producenten, La Cappuccina, willen we vooral een aantal nieuwe bedrijven en hun producten leren kennen.
Wordt vervolgd…

---

Permalink 0 opmerkingen

Wel eens naar Italië gereden met de auto? Grappig hoe je, wanneer je jarenlang in Nederland rondtoert, went aan de manier van aanduiden van allerlei gegevens. Om een voorbeeld te noemen: in Nederland staat op de snelweg altijd welke baan af gaat en welke rechtdoor. In Italië staat op de weg dat de baan af gaat, maar dat gebeurt nooit. Er komt een baantje bij die de afrit vormt. Menig maal ben ik in mijn prille Italiaanse reizen een baantje naar links opgeschoven, waar vervolgens iemand vergezeld van een flikkerend groot licht probeert de voorbumper op mijn trekhaak te schuiven.
Of de voortdurend wisselende informatie op de verkeersborden. Al rijdend door Piemonte op weg naar Cuneo volg ik trouw de borden die me naar de A6 brengen. Wanneer deze al een tijdje niet meer opgedoken zijn en ik terug rijd, zie ik het bord weer staan. Stom, ik moet bij iedere kruising ook even achterom kijken of ik iets gemist heb…
Op 28 november rijd ik van een afspraak in Affi naar Piemonte. Het is slecht weer; harde wind, sneeuw en soms wat ijsregen. In delen van Italië ligt het werk plat. Er is namelijk maandag al voorspeld dat het slecht weer zou worden op vrijdag, dus iedereen heeft voldoende tijd gehad om na te denken over een alternatieve dagbesteding. Enkele wegen, zoals die van Milano naar Genova en van Torino naar Savona zijn volledig afgesloten.
Ik zit op de weg van Parma naar Torino. Het is hollen en stilstaan, want een schone weg wordt voortdurend afgewisseld door tot ijs gereden ribbels en ijsplakkaten, waardoor men steeds in de remmen gaat. Op een gegeven moment gaat het mis: ergens voor me ontstaat een ongeluk. We staan een half uurtje, wanneer ik ver achter me wat geluiden van sirene en een flets zwaailicht gewaar wordt. Nog een kwartiertje later probeert een ambulance zich op de tweebaans weg die vol staat met grote vrachtwagens een weg te banen naar voren. Ik hoop dat het bij een verstuikt enkeltje gebleven is… Het contrast met Nederland is, met al haar signaleringen boven de snelweg en de spits- en vluchtstroken waar hulptroepen over heen kunnen rijden, groot.

Langzaam wordt het donker, voor de tweede keer plas ik tegen de vangrail. Af en toe de motor aan om de kachel op te stoken, ik heb een bed achter me, genoeg wijn om in de verre omtrek vrienden voor het leven te maken, dus veel zorgen heb ik niet. Wanneer we weer rijden gaat het met horten en stoten door naar de afslag Asti. Op weg naar Alba staat de weg vol met mensen die het weekend nog maar even uit moeten stellen; gelukkig op de andere weghelft dit keer!
Ik heb een paar afspraken in Piemonte, onder andere in de heuvels van de Langhe. Ik ben onderweg al gebeld dat ik Monforte d’Alba niet kan bereiken vanwege de hevige sneeuwval. Enkele jaren geleden was dit geen probleem. Toen was het reinigen van de wegen een taak van de overheid. Tegenwoordig is dit aanbesteed aan private ondernemingen. Deze doen aan kansberekening; ze schrijven in op deze taak met een tarief dat onder de daadwerkelijke kosten ligt. Hiermee halen ze de opdracht binnen. Het te laag begroten wordt gedaan met in het achterhoofd dat de kans dat ze echt grootschalig moeten reinigen in Piemonte nihil is. Wanneer deze situatie zich toch voordoet, zoals nu, dan heeft men geen materieel om de situatie het hoofd te bieden. Winterbanden bieden dan de uitkomst. En ik kan iedereen verzekeren dat de goede Piemontese keuken, vergezeld met haar wijnen, nog beter smaken met uitzicht op sneeuw!

---

Permalink 0 opmerkingen

Over een paar dagen vertrek ik richting het Zuiden voor een bliksembezoek aan Veneto, Alto Adige en Piemonte. Via de blog houd ik u op de hoogte.

---

Permalink 0 opmerkingen

We ronden onze reis af in Piemonte. Het was duidelijk nebbiolo weer, een dikke mist lag continu over Piemonte. We bezochten natuurlijk Gagliassi, onze leverancier van mooie Piemontse wijnen. Naast Gagliassi bezochten we een nieuw bedrijf, cascina la Rocca. Van dit huis treft u diverse nieuwe wijnen aan in ons assortiment.

---

Permalink 0 opmerkingen

Het verblijf in het Sibilini gebergte was buitengewoon rustig. We zaten er in oktober, dat verklaarde misschien een boel, maar de rust was extreem. Het Sibilini gebergte is uitgestrekt en ruig. We konden onze wijntrips goed afwisselen met wandelingen in het gebergte.
We trokken door naar Toscane, en verbleven in een agriturismo tussen Grosetto en Sienna. We vonden een leuk biologisch bedrijf in het Montecucco (Le Calle?) gebied. Hierna vertrokken we richting Parma en Mantova voor een paar afspraken. Daarna verder richting Piemonte.

---

Permalink 0 opmerkingen

De reis van Friuli naar Marche verliep uitstekend. Over Bologne langs de Adriatische kust trokken we richting de afslag naar Ascoli Piceno. Vanaf Ascoli Picena was het nog een half uur richting ons dorpje in het Sibilini gebergte. Hier verbleven we in een kleine rustige agriturismo.
Vanaf dit gebied bezochten we diverse wijnhuizen in Abruzzo, waaronder La Quercia, Cataldi-Madonna en Pietrantonj.

---

Permalink 0 opmerkingen

Na Veneto vertrokken we richting "Friuli-Venezia-Giulia". Vlak bij de Sloveense grens vonden we het familiebedrijf Polencic. Mooie witte wijnen van zowel autochtone als allochtone druiven. Verrassend was de Muller-Thurgau, maar ook de Sauvignon Blanc mag er zijn.

---

Permalink 0 opmerkingen

Vanuit het Concei dal bezochten we tevens de Alto Adige. Het is moeilijk om in de Alto Adige nog een interessant wijnhuis te vinden. De Italianen zijn verzot op de wijnen uit dit gebied, waardoor het lastig is om nog producenten te vinden die de export interessant vinden. De meeste producenten zouden hun wijnen 3-4 x kunnen verkopen. "Uitverkocht!", hoorden we dus keer op keer. We hebben toch een 4-tal wijnen kunnen vinden van "natural" werkende wijnmaker. "Natural" betekent in principe hetzelfde als "gecertificeerd biologisch", echter zonder certificaat. Naast (kleine) wijnmaker is Garlider - onze producent uit Alto Adige - ook appelkweker.

---

Permalink 0 opmerkingen

Tijdens onze eerste week van de oktober 2008 wijntrip verbleven we in Valle di Concei, vlak bij het Ledro meer in Trentino. Het Ledro meer ligt zo'n 600 meter boven het plaatsje Riva del Garda in de bergen.
Vanuit ons huisje in het Concei dal, bezochten we wat oude bekenden, zoals de huizen Garbole en Valetti.
Bij Garbole liet Ectore ons zijn Recioto in wording proeven. Zelfs vanuit de barrique smaakte deze waanzinnig veelbelovend. Helaas moeten we er nog even op wachten...
De oogst was verder volop in de gang. De eerste kratten druiven lagen al op de droogzolder te






drogen, de rest moest nog worden geplukt. We hadden helaas geen tijd om mee te helpen, maar hebben wel een kort bezoekje aan de hogere wijngaarden afgelegd waar de familie druk aan het werk was. Het plukken gaat heel rustig. Alleen de beste trossen die aan de hoofdtakken groeien worden geplukt, geschoond van beschadigde druifjes en netjes in de droogkrat gelegd.
We proefden de dit jaar gebottelde Amarone (2005) en Valpolicella Superiore (2006). Beiden hebben natuurlijk nog tijd nodig, maar we zijn erg benieuwd hoe Gambero Rossso de wijnen van Garbole dit jaar gaat beoordelen. Wij vinden ze absoluut klasse.

Bij Valetti kregen we te horen dat er een Chiaretto Spumante in de maak is. Hier zijn we erg benieuwd naar, we hebben meteen wat flessen gereserveerd. U kunt ze in ons assortiment vinden vanaf april/mei 2009.

---

Permalink 0 opmerkingen